تأثیر تغذیه پنبه دانه فرآوری شده بر pH ، جمعیت پروتوزوآ، اسیدهای چرب فرار، نیتروژن آمونیاکی، فعالیت آنزیم‌های سلولولایتیک شکمبه و مشتقات پورینی ادرار در بره‌های پرواری

چکیده فارسی

این آزمایش به‌منظور بررسی تأثیر تغذیه پنبه‌دانه فرآوری‌شده بر pH، نیتروژن آمونیاکی، جمعیت پروتوزوآ و اسیدهای چرب فرار مایع شکمبه، فعالیت آنزیم کربوکسی‌متیل سلولاز و میکروکریستالین سلولاز و مشتقات پورینی ادرار در بره‌های پرواری انجام شد.

تعداد ۴۰ رأس بره نر افشاری (۴–۶ ماهه) با میانگین وزن ۲۷٫۳ ± ۲ کیلوگرم در قالب یک طرح کاملاً تصادفی به چهار تیمار آزمایشی با ۱۰ تکرار به مدت ۸۳ روز مورد استفاده قرار گرفت.

تیمارهای آزمایشی شامل:

جیره حاوی پنبه‌دانه کامل
جیره حاوی پنبه‌دانه آسیاب‌شده
جیره حاوی پنبه‌دانه میکرونیزه‌شده
جیره حاوی پنبه‌دانه شسته‌شده با هیدروکسید سدیم

نمونه‌گیری از مایع شکمبه در هفته آخر دوره آزمایشی انجام شد. جهت تخمین پروتئین میکروبی، جمع‌آوری ادرار به مدت یک روز انجام گرفت.

نتایج آزمایش نشان داد که فرآوری پنبه‌دانه بر میزان فعالیت پروتوزوآ تأثیر معنی‌داری نداشت. اما فرآوری پنبه‌دانه بر روی مقدار pH و نیتروژن آمونیاکی شکمبه دارای تفاوت معنی‌دار بود (P < 0.05).

فرآوری پنبه‌دانه تأثیر معنی‌داری بر روی اسید استیک و اسید پروپیونیک داشت. تفاوت معنی‌داری در میزان فعالیت میکروکریستالین سلولاز و کربوکسی‌متیل سلولاز بین تیمار شاهد و سایر تیمارها مشاهده نشد (P > 0.05).

با فرآوری پنبه‌دانه، اختلاف معنی‌داری در میزان مشتقات پورینی جذب‌شده و دفع‌شده، تولید پروتئین میکروبی در شکمبه و نیتروژن میکروبی تولیدشده بین تیمارهای مختلف مشاهده نشد.

این یافته‌ها نشان می‌دهد که فرآوری پنبه‌دانه به‌صورت میکرونیزه و هیدروکسید سدیم موجب افزایش رشد روزانه و بهبود ضریب تبدیل خوراک شد و می‌تواند در جیره بره‌های پرواری پیشنهاد شود.

کلیدواژه‌ها

بره پرواری، دانه پنبه، میکرونیزه، هیدروکسید سدیم، مشتقات پورینی، فعالیت سلولاز.

مطالعه مقاله