تأثیر فرآیند میکرونیزاسیون و مکمل‌ ویتامین E بر روند بیوهیدروژناسیون شکمبه‌ای دانه کلزای میکرونیزه

چکیده فارسی

این مطالعه با هدف ارزیابی اثر حرارت دادن و ندادن دانه ( دانه ی خام یا میکرونیزه) و افزودن مکمل‌ ویتامین E (صفر یا ۲۰۰ میلی‌گرم RRR-α-توکوفرول به ازای هر کیلوگرم ماده خشک) بر روند بیوهیدروژناسیون شکمبه‌ای دانه کامل کلزای فلیک‌شده انجام شد. آزمایش به‌صورت کشت ناپیوسته آزمایشگاهی (in vitro batch culture) و در قالب یک طرح فاکتوریل ۲×۲ اجرا گردید.

تیمارهای آزمایشی شامل کلزای فلیک‌شده خام بدون ویتامین E (RR0)، کلزای فلیک‌شده خام همراه با ۲۰۰ میلی‌گرم ویتامین E به ازای هر کیلوگرم ماده خشک (RR200)، کلزای فلیک‌شده میکرونیزه بدون ویتامین E (MR0) و کلزای فلیک‌شده میکرونیزه همراه با ۲۰۰ میلی‌گرم ویتامین E به ازای هر کیلوگرم ماده خشک (MR200) بودند.

نتایج نشان داد که میکرونیزاسیون به‌طور معنی‌داری ناپدید شدن یا همان هیدروژناسیون اسید لینولئیک (LA)، اسید آلفا-لینولنیک (LnA) و اسید اولئیک (OA) را کاهش داد و به طبع موجب کاهش تشکیل اسید استئاریک (SA) و اسید واکسنیک (C18:1 ترانس-11؛ VA) شد (P<0.0001). در مقابل، تشکیل اسید لینولئیک کونژوگه سیس-9، ترانس-11 (CLA) (P<0.0001) و ایزومر C18:1 ترانس-10 (P=0.01) به‌طور معنی‌داری افزایش یافت.

مکمل‌سازی ویتامین E نیز باعث کاهش معنی‌دار بیوهیدروژناسیون اسید لینولئیک (P=0.03) و اسید اولئیک (P=0.02) شد. علاوه بر این، روندی به سمت کاهش ناپدید شدن اسید آلفا-لینولنیک در اثر مصرف ویتامین E مشاهده گردید (P=0.06).

به‌طور کلی، نتایج این پژوهش نشان داد که میکرونیزاسیون می‌تواند به‌عنوان روشی مؤثر برای محافظت از اسیدهای چرب غیراشباع (UFA) در برابر بیوهیدروژناسیون شکمبه‌ای در نشخوارکنندگان مورد استفاده قرار گیرد. همچنین، مکمل‌سازی ویتامین E می‌تواند با کاهش بیوهیدروژناسیون اسیدهای لینولئیک، آلفا-لینولنیک و اولئیک، به حفظ بیشتر این اسیدهای چرب ارزشمند کمک کند.

کلیدواژه‌ها

مطالعه مقاله