تغذیه اسب
اثرات مثبت مصرف متیل سولفونیل متان (MSM)
متیل سولفونیل متان (MSM) یک ترکیب طبیعی گوگرد آلی است که به عنوان داروی مکمل و جایگزین (CAM) با نامهای مختلفی از جمله دی متیل سولفون، متیل سولفون، سولفونیل بیسموتان، گوگرد آلی یا دی متیل سولفوکسید کریستالی استفاده میشود. در ابتدا قبل از استفاده از این ترکیب با اهداف درمانی، از آن به عنوان یک حلال تجاری با دمای بالا، قطبی، پروتیک مانند دی متیل سولفوکسید (DMSO) استفاده میشد. در اواسط دهه 1950 تا 1970، مطالعات گسترده در زمینه اثرات زیستی خاص DMSO نشان داد که این ترکیب دارای خواص دیگری همچون نفوذپذیری غشاء، ظرفیت آنتیاکسیدانی، ضدالتهابی، فعالیت ضدکولین استرازی و آزادسازی هیستامین از گلبولهای سفید (mast cells) است. در همین راستا در دهه 1970 آزمایشاتی برای بررسی اثرات مشابه MSM با DMSO به وسیله ی دکتر رابرت هرشلر و دکتر استنلی جاکوب در دانشگاه علوم و بهداشت اورگان آغاز شد. در سال 1981 دکتر هرشلر ثبت اختراعی در ایالات متحده برای استفاده از MSM به منظور صاف و نرم کردن پوست، تقویت ناخنها یا به عنوان رقیقکننده خون دریافت کرد. در اختراعات بعدی این محقق نشان داد که MSM در کاهش استرس، تسکین درد، درمان عفونت های انگلی، افزایش انرژی، متابولیسم و گردش و همچنین تسریع بهبود و ترمیم زخمها موثر است. از سویی دیگر سایر مطالعات نیز به تاثیر این ترکیب گوگرد دار برای پیشگیری از ورم مفاصل (آرتروز) و دیگر اختلالات التهابی همچون سندروم مثانه دردناک، التهاب مخاط بینی و التهاب ناشی از ورزش شدید اشاره کردهاند. در ادامه به بررسی چند اثر مثبت MSM پرداخته شد:
خاصیتهای متیل سولفونیل متان
ضدالتهابی: مطالعات در شرایط آزمایشگاهی نشان داده است که استفاده از MSM می تواند بیان سیتوکینهای التهابی نظیر اینترلوکینها و فاکتورنکروزی تومور آلفا را کاهش دهد. این ترکیب با کاهش فاکتورهای گشادکننده ی عروق مانند نیتریک اکسید میتواند در کاهش التهاب نقش داشته باشد.

آنتیاکسیدانی: خاصیت آنتیاکسیدانی متیل سولفونیل متان (MSM) برای نخستین بار زمانی مطرح شد که در آزمایشات برون تنی تولید گونههای فعال اکسیژن به وسیله ی نوتروفیلهای تحریک شده در حضور MSM کاهش یافتند. همچنین MSM با تاثیر بر حداقل 4 فاکتور مرتبط با رونویسی میتواند نقش مهمی در توازن گونههای فعال اکسیژن و آنزیمهای آنتیاکسیدانی داشته باشد.
تعدیل ایمنی: قرار گیری در شرایط استرس میتواند سبب ایجاد پاسخهای ایمنی شود. یافتههای علمی نشان میدهند که ترکیبات حاوی گوگرد مانند MSM میتوانند از پاسخهای ایمنی حمایت کنند. به عبارت دیگر MSM پاسخ ایمنی را از طریق تداخل بین استرس اکسیداتیو و التهاب، تعدیل میکند.
ضد ورم مفاصل: MSM به عنوان یک ریز مغذی با خاصیت افزایش نفوذپذیری معمولا با دیگر عوامل ضد ورم مفاصل مثل گلوکوزامین، کندروتین سولفات و بوسولیک اسید ترکیب میشود. مطالعات نشان داده است که ترکیب MSM با کندروتین سولفات و گلوکوزامین در موشهای مبتلا به ورم مفصل، به طور موثر سبب کاهش پروتئینهای درگیر در این بیماری شده است. یافتهها نشان میدهد که استفاده از MSM میتواند میزان درد را بر اساس شاخصهای مرتبط با اندازهگیری درد، شدت درد و تورم کاهش دهد. تخریب غضروف یکی از پیامدهای اصلی ورم مفاصل و آرتروز به شمار میرود و وجود سیتوکینهای پیشالتهابی میتواند این مشکل را تشدید کند، لذا MSM از طریق اثرات سرکوبکننده بر این فاکتورهای پیش التهابی میتواند در کنترل آسیب به غضروف ها نیز موثر باشد. مطالعات انسانی نشان داده است که استفاده از MSM همراه با کندروتین سولفات، گلوکوزامین، عصاره برگ گواوا و ویتامین D در بیماران درگیر با آرتروز زانو سبب بهبود عملکرد فیزیکی شد. همچنین بهبود عملکرد مفاصل زانو در اثر مصرف MSM و بوسولیک اسید در انسان اثبات شده است.

کاهش درد عضلانی: ورزش طولانی مدت می تواند منجر به درد عضلانی به دلیل میکروتروما عضلات و بافت همبند اطراف آن شود که پاسخ التهابی موضعی را در پی دارد. MSM به دلیل اثرات ضد التهابی و همچنین سهم احتمالی گوگرد در بافت همبند به عنوان یک عامل موثر در برابر درد عضلانی شناخته میشود. علاوه بر این، اندازهگیری کراتین کیناز نشان داد که آسیب عضلانی ناشی از ورزش استقامتی در اثر مصرف MSM کاهش یافت.
بهبود کیفیت پوست: از سال 1981 و ثبت اختراع هرشلر، MSM به عنوان دهنده گوگرد به کراتین برای بهبود کیفیت بافت پوست، خاصیت درمانی داشت. امروزه نیز مطالعات نشان دادهاند که استفاده از MSM در انسان سبب بهبود شاخصهای مرتبط با درجه رنگدانهای اختلال ملاسما، خاصیت ارتجاعی پوست و درجه چین و چروک شد. به علاوه ترکیب درمانی سیلیمارین و MSM در کنترل علائم روزاسه مفید بود (بوتان و همکاران، 2017).
درباره مصرف MSM در اسب های ورزشی (پرشی) بخوانید، در وبلاگ فستکوک


